Jak to się zaczęło

Moja przygoda z kliniką dentystyczną w Turcji nie wzięła się z marzenia o „hollywoodzkim" uśmiechu, tylko z problemów, które ciągnęły się za mną od 2020 roku. Wtedy wielu z nas przekonało się, co znaczy brak dostępu do leczenia – ja też.

W trakcie lockdownu dopadł mnie potworny ból zęba. Chodziłam z nim trzy tygodnie, czekając, aż w końcu otworzy się pierwszy prywatny gabinet. Mieszkam w Szkocji, a tu ceny dentystyczne potrafią zwalić z nóg – ale jak naprawdę boli, zapłacisz „milion", byle tylko ktoś ten ból wyłączył.

Dentysta „wiedział lepiej"

Poszłam z bólem ósemki. Dentysta „wiedział lepiej" i wyrwał mi… zdrową siódemkę. Po zejściu znieczulenia ból został. Wróciłam, usłyszałam, że „wszystkie zęby są zdrowe", dostałam antybiotyk.

Ból nie ustępował, więc wydzwaniałam tak długo, aż w końcu ktoś mnie znowu przyjął. I niespodzianka: jednak bolał ten ząb, o którym mówiłam od początku. Dentysta poczuł się winny i zrobił go za darmo – tyle że zdrowego zęba już nie odzyskam. Dodam, że to był „top" gabinet dentystyczny w okolicy.

W pewnym momencie spojrzałam na to wszystko i pomyślałam: dość. Zaczęłam poważnie myśleć o koronach. Szkocja – odpada. Zraziłam się totalnie. Polska – była brana pod uwagę, ale około 70 tysięcy złotych za zęby to jednak sporo.

I wtedy mój mózg zrobił to, co robi wielu ludzi: „A może Turcja?".

Tysiące metamorfoz w social media

Naoglądałam się tysięcy metamorfoz. Piękne uśmiechy, białe zęby, hotele, baseny, opiekunowie. Skontaktowałam się z kilkoma klinikami. Kliniki, które nie odpisywały albo od razu waliły kosmiczne ceny, uznałam za czerwone światło.

Jedna klinika w Izmirze – a właściwie koordynatorka – wydawała się całkiem uczciwa i ciepła. Znalazła mi lot, zapewniała, że będę w dobrych rękach. Na moją prośbę nagrała filmik z kliniki. Pomyślałam: „Okej, to jest to".

Cena była „środkiem" – ani najtaniej, ani luksusowo. Kupiłam bilet i odliczałam dni do wyjazdu.

Przylot – folder reklamowy vs. rzeczywistość

Po przylocie wszystko wyglądało jak z folderu. Czekał na mnie kierowca, tak jak obiecano. W samochodzie poznałam dziewczynę, która jechała do tej samej kliniki – sympatyczna, młoda, chciała poprawić swój look.

Zabrano nas do hotelu… ale innego niż miał być.

Hotel bez gwiazdek

Dosłownie. Szybko odkryłam, że praktycznie wszyscy goście to pacjenci z różnych klinik dentystycznych. Pierwsza noc pokazała, dlaczego nazwa hotelu była taką tajemnicą: centrum miasta, samochody 24/7, zero ciszy. Nie przespałam ani minuty.

Pierwsza wizyta w klinice

Następnego dnia – wizyta. Skan, plan. Okazało się, że zamiast mostku „powinnam" mieć trzy implanty:

• Jeden w miejsce zęba wyrwanego przez pomyłkę w Szkocji
• Dwa kolejne, bo przy zdejmowaniu istniejącego mostku połamano mi moje zęby

Na pierwszej wizycie miałam więc wyrwane dwa uszkodzone zęby i od razu wstawione implanty. Sama procedura była szybka. Tam wszystko idzie taśmowo, jak w fabryce – wszyscy wchodzą, wychodzą, kolejna osoba na fotelu.

Rzeczywistość „pakietu VIP"

Poznałam ludzi, którym za jednym razem wyrwano wszystkie zęby. Siedzieli obolali, z opuchniętymi twarzami. Ten widok coraz mocniej ściskał mi żołądek.

Transport

Przejazdy hotel–klinika były w pakiecie. Brzmi fajnie, prawda? W praktyce samochody wynajęte przez klinikę były chyba najstarszymi modelami, jakie widziałam.

Po wyrwaniu zębów najważniejsze są zimne okłady – i to w klinice faktycznie dostawaliśmy. Ale potem wychodzisz na 35 stopni, pakują Cię do samochodu bez klimatyzacji i jedziesz w korkach, czekając aż ból wybije Cię w kosmos.

Samochód zawsze czekał na wszystkich pacjentów, żeby zrobić jeden „kurs zbiorczy". Ta dziewczyna, którą poznałam pierwszego dnia, miała plastykę dziąseł i szlifowane zęby. Była w potwornym bólu, a upał + brak klimy zamieniały to w torturę.

Klinika vs. hotel – dwa różne światy

Teraz ważna rzecz: sama klinika była nieskazitelnie czysta. Naprawdę. Pod względem higieny – nie mogę im nic zarzucić. Personelu było sporo, z dziesięciu osób może dwie mówiły po angielsku, reszta – tłumacz w telefonie.

Za to hotel… kompletnie inna bajka. Śniadania wliczone w pakiet były absolutnie nie dla ludzi po wyrwaniach i szlifowaniu: twarde, suche, wymagające gryzienia. O miękkich, delikatnych rzeczach można było pomarzyć.

Lot do domu – i głowa pełna myśli

Moja pierwsza wizyta w maju dobiegła końca. Wsiadłam do samolotu z obolałą szczęką i głową pełną myśli. W samolocie – sami Polacy. Słuchałam narzekań, opowieści, dramatów.

Co dalej?

Tak wyglądał mój pierwszy odcinek tureckiej przygody z zębami. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że przy kolejnych wizytach zacznę patrzeć na to wszystko nie tylko oczami pacjentki, ale też kogoś, kto zadaje naprawdę niewygodne pytania – i szuka odpowiedzi, które mogą oszczędzić innym takiej „lekcji".